65) Zamknij oczy i wymień po kolei imiona wszystkich obecnych dzisiaj osób w klasie. 66) Komu z klasy dawno nie pomogłaś / nie pomogłeś w niczym? Wybierz jedną osobę i zapytaj w czym mogłabyś/mógłbyś im pomóc. 67) Wymień imiona najlepszych przyjaciół (z klasy) osoby siedzącej po Twojej lewej stronie. 68) Kto w klasie jest Postaw się na miejscu swojego faceta. Tak długo czekałaś, aż wreszcie ukochana osoba pozwoli Ci się do siebie zbliżyc, z chęcią góry dla niej przenosisz, starasz się, poświęcasz -a tu nagle pojawia się inna, z którą `fajnie się rozmawia` i zostawia Cię w imię młodzieńczego zauroczenia klasowym kolegą. no wiec mam chlopaka WYWIAD Z GIMNAZJALISTĄ PODCZAS DNI OTWARTYCH W LO DUKLA Maturzyści podczas Dni Otwartych 24. kwietnia był dniem szczególnym dla naszej szkoły. Bowiem tego dnia nasz nowy dyrektor – p. Jan Drajewicz postarał się o wspaniałe Dni Otwarte naszego liceum. Znajdź odpowiedź na Twoje pytanie o Przeprowadz wywiad z koleżanką albo kolegą na temat czy lubi swoją klasę jeznikola11 jeznikola11 17.09.2016 Przygotuj krótką wypowiedz ustną w której wyjaśnisz kolrżankom i kolegom z klasy dlaczego warto w wypowiedziac… Natychmiastowa odpowiedź na Twoje pytanie. milenarebacz5 milenarebacz5 Spotkanie z pisarką odbyło się w Gminnej Bibliotece Publicznej w Lubeni. Anna Onichimowska napisała ponad dwadzieścia książek, około trzydziestu sztuk teatralnych i telewizyjnych. Spod jej pióra wyszło kilka odcinków do serialu TV: „ Rodziców nie ma w domu ”, „ Tata, a Marcin powiedział ”. Wiele jej książek wydanych LdbNIvj. Julia Abramczuk: Od ilu lat pracuje Pani jako pedagog szkolny? Katarzyna Blak: Jako pedagog szkolny pracuje już od 5 lat. Czy praca pedagoga szkolnego jest trudna? Zdarza się, że praca pedagoga jest trudna i wymaga podjęcia ciężkich decyzji. Trudne bywają rozmowy z dziećmi, którym jest z jakiegoś powodu przykro. Staram się im pomóc, tak by na ich twarzy znowu zagościł uśmiech. Jakie ma Pani obowiązki jako pedagog szkolny? Jako pedagog szkolny zajmuje się pomocą pedagogiczną, pomocą materialną, kontaktem z instytucjami zewnętrznymi. Pomagam rozwiązywać problemy dzieciom, rodzicom i nauczycielom - od strony wychowawczej. Zajmuję się też diagnozą potrzeb i możliwości dzieci. Czy chciała być Pani być nauczycielem jakieś przedmiotu? Jeśli tak to jakiego? Myślałam nad tym, na pewno jeśli miałabym być nauczycielem, to wybrałabym bycie nauczycielem edukacji wczesnoszkolnej (uczenie w klasach 1-3) albo nauczycielem informatyki lub języka polskiego jako obcego. W jakich sytuacjach dzieci najczęściej korzystają z Pani pomocy? Dzieci korzystają najczęściej z mojej pomocy, gdy mają jakiś problem z koleżanką/kolegą w szkole i na podwórku, gdy mają problem z rodzeństwem, a czasami w rodzinie, np. nie dogadują się z rodzicami, a bardzo by tego chcieli. Często też dzieci przychodzą do mnie, gdy podczas lekcji zrobiły coś co jest wbrew zasadom w szkole. A czasami po prostu przychodzą porozmawiać... Również o rzeczach miłych. Dziękuję za rozmowę. Przeprowadź z kolegą / koleżanką wywiad na temat wakacji. Zanotuj informacje i przedstaw je na forum klasy. - Wo? - Mit wem? - Wie lange? - Was gemacht? w odpowiedzi powinny być uzasadnione wakacje na których już byłam... w czasie Perfekt 1 answer 0 about 12 years ago -Gdzie pojedziesz na wakacje? -Na wakacje pojadę do Hiszpanii i do Zakopanego. Najpierw jadę na obóz językowy do Hiszpanii i będę tam trzy tygodnie. W sierpniu natomiast jadę z rodzicami na dwa tygodnie do Zakopanego. - Wo wirst du für die Sommerferien fahren? - Für die Sommerferien werde ich nach Spanien fahren und zu vergraben. Zuerst fahre ich zu dem Zungen Lager nach Spanien und ich werde dort sein die drei Wochen. Im August fahre während ich mit Eltern für die zwei Wochen zu vergraben. -Z kim pojedziesz na wakacje? -Do Hiszpanii jadę z moją najlepszą przyjaciółką. Do Zakopanego pojadę z moimi rodzicami - Mit wem wirst du für die Sommerferien fahren? - Nach Spanien fahre ich mit meiner besten Freundin. Zu vergraben ich werde mit meinen Eltern fahren. -Jak długo będziesz w Hiszpanii? -W Hiszpanii będę trzy tygodnie. -A w Zakopanem jak długo będziesz? -W Zakopanem będę dwa tygodnie. - Wie wirst du lange in Spanien sein? - In Spanien werde ich sein die drei Wochen. - Und in Zakopanem wie wirst du lange sein? - In Zakopanem werde ich sein die zwei Wochen. -Co będziesz robiła w Hiszpanii? -Do Hiszpanii jadę na obóz językowy. Tak więc będę uczyła się intensywnie języka hiszpańskiego. Oprócz tego będę zwiedzała Hiszpanię, poznawała kulturę, tradycję, zwyczaje panujące w Hiszpanii. -A w Zakopanem? -W Zakopanem będę chodziła po górach i zwiedzała miasto. Uwielbiam góry. Co roku jeżdżę z rodzicami w góry, ale w Zakopanem będę pierwszy raz. Mam także zamiar poznać tradycję górali. - Was wirst du in Spanien machen? - Nach Spanien fahre ich zu dem Zungen Lager. So also werde ich die Sprache des Spanisch intensiv lernen. Außerdem ich werde Spanien besichtigen, sie lernte die Kultur kennen, die Tradition, die in Spanien herrschenden Bräuche. - Und in Zakopanem? - In Zakopanem werde ich im Gebirge wandern und sie besichtigte eine Stadt. Ich verehre Berge. Jedes Jahr fahre ich mit Eltern in Berge, aber in Zakopanem werde ich das erste Mal sein. Ich soll ebenfalls eine Absicht kennenlernen die Tradition der Goralen. natala12311 Expert Odpowiedzi: 686 0 people got help Report Reason Reason cannot be empty Pedagog szkolny pełni specyficzną funkcję, polegającą na rozwijaniu prowadzonej w szkole działalności dydaktyczno-wychowawczej. Pedagog jest łącznikiem między uczniami i uczennicami, rodzicami, kadrą pedagogiczną, a także innymi lokalnymi instytucjami opiekuńczo--wychowawczymi. Wspiera środowisko szkolne, aby było ono zgrane, przyjazne, harmonijne, ale także by jego członkinie i członkowie umieli sobie radzić z trudnymi sytuacjami. Takie wsparcie może być udzielane na poziomie indywidualnym, ale też grupowym. Gdy w szkole pojawiają się osoby z doświadczeniem migracyjnym, zmienia się całe środowisko. Powinien zmienić się także rodzaj wsparcia, które oferuje pedagog. Co może zrobić pedagog dla ucznia-uchodźcy?POLECAMY Znaleźć wspólną płaszczyznę komunikacji Jedną z głównych barier jest brak znajomości języka polskiego u dziecka cudzoziemskiego. Ważne, aby uczeń mógł porozumieć się z pedagogiem i wychowawcą w swoim języku lub innym znanym obu stronom, np. angielskim czy rosyjskim. Kiedy nie jest to możliwe, należy zadbać o obecność osoby, która mogłaby tłumaczyć, pomagać w rozmowach indywidualnych z dzieckiem. Dla ucznia przeżywającego trudności adaptacyjne często najważniejsze jest wsparcie, życzliwa postawa i zrozumienie. Nie zawsze niezbędna jest rozmowa. Zdobyć kompetencje kulturowe Zadaniem pedagoga w pracy z dzieckiem cudzoziemskim jest zdobycie kompetencji kulturowych, czyli poszerzenie wiedzy o pochodzeniu etnicznym i uwarunkowaniach kulturowych dziecka, co prowadzi do lepszego rozumienia jego potrzeb oraz zachowań. Przygotować uczniów i rodziców na przyjęcie cudzoziemców Bardzo ważnym zadaniem jest przekazanie uczniom i rodzicom informacji o innych grupach etnicznych i imigranckich przybywających do szkoły. Poznanie się wzajemne i uzyskanie wiadomości na temat osób, które dołączą do społeczności klasowej, jest istotnym elementem nawiązania relacji zgodnego współistnienia opartego na szacunku. Warto rozmawiać z uczniami o ksenofobii i dyskryminacji oraz kształtować umiejętność radzenia sobie z przejawami takich zachowań. Wskazane jest, aby wzmacniać pozytywne postawy zrozumienia i akceptacji rówieśników odmiennych kulturowo. Zagadnienia takie można realizować w ramach lekcji z wychowawcą lub organizować spotkania po zajęciach lekcyjnych. Tego typu inicjatywy warto wplatać w codzienne życie szkoły. Stworzyć profil ucznia Aby udzielane wsparcie było dostosowane do potrzeb ucznia, istotne jest, by pedagog poznał indywidualną historię dziecka, jak się czuje w nowej sytuacji, co mu się podoba, a co sprawia trudności, jak wyglądała dotychczasowa ścieżka edukacyjna ucznia, ile zna języków, jak bardzo jest zmotywowany do nauki, jakie posiada zdolności. Zdiagnozować dziecko W początkowej fazie pobytu ucznia w szkole warto przeprowadzić wywiad z jego opiekunami oraz sprawdzić jego umiejętności w języku ojczystym, jeśli jest to możliwe. W sytuacjach problemowych można wykonać dostępne testy niewerbalne. Niezastąpionym źródłem informacji o dziecku są jego rodzice/opiekunowie, ewentualnie dalsza rodzina. W pierwszym etapie poznawania ucznia i włączania go do społeczności szkolnej przede wszystkim warto skupić się na nawiązaniu kontaktu z rodziną. Pozwoli to na zrozumienie szerszego kontekstu emocjonalno-społecznego zmiany, jaką przeżywa cała rodzina. Obserwować dziecko podczas zajęć w grupie rówieśniczej Cennym źródłem wiedzy o zachowaniu, samopoczuciu oraz przebiegu procesu adaptacji może być obserwacja dziecka zarówno w sali lekcyjnej, jak i podczas innych sytuacji w życiu szkoły (na boisku, w stołówce, podczas przerw). Dzięki obserwacji nauczyciele, wychowawca, pedagog mają możliwość bliższego poznania dziecka i jego pozycji w grupie, a także przyjrzenia się reakcjom na trudne sytuacje. Widać wówczas w naturalnych warunkach, czy uczeń jest raczej wycofany, czy agresywny. Integrować uczniów w szkole wielokulturowej Od momentu dołączenia do klasy ucznia-uchodźcy należy prowadzić regularne zajęcia pozwalające poznać i omówić różne sposoby postrzegania i rozumienia świata. W klasie wielokulturowej ważne jest, by każdy uczeń czuł, że jego perspektywa kulturowa traktowana jest jako ważna i wartościowa. Szczególny nacisk należy położyć na rozwijanie współpracy, wówczas relacje koleżeńskie między dziećmi oraz wzajemna pomoc będą niezależne od pochodzenia i kultury. Rozwijać i podtrzymywać tożsamość Aby wspierać rozwój dzieci cudzoziemskich, pedagog może starać się zminimalizować skutki szoku akulturacyjnego poprzez budowanie w dziecku poczucia własnej tożsamości (np. zachęcanie do kontynuowania nauki języka ojczystego, prezentowania muzyki swojego narodu czy dzielenia się tradycyjnymi potrawami), przy jednoczesnym otwarciu się na kulturę państwa, do którego przybyło (np. nawiązywanie znajomości z polskimi dziećmi, poznawanie polskiej muzyki, próbowanie polskich potraw), zapoznanie się z wartościami i prawami tego społeczeństwa. Przykładem mogą być zajęcia z wykorzystaniem baśni czy muzyki przenikających się kultur. Monitorować postępy i frekwencję ucznia Dzieci cudzoziemskie są zagrożone niepowodzeniami szkolnymi, stąd tak ważne jest monitorowanie ich postępów w nauce. W początkowym okresie miarą postępów dziecka jest jego lepsze samopoczucie, nawiązanie pierwszych relacji z rówieśnikami, przy okazji wspólnej zabawy, podejmowanie rozmów z nauczycielami oraz zwiększona motywacja do nauki. Przejawami „zadomowienia się” w nowym środowisku są: przestrzeganie regulaminu zachowania, nawiązanie kontaktów społecznych z rówieśnikami, udział w pracach dużych i małych grup, chęć współpracy oraz coraz lepsze posługiwanie się językiem polskim, a także wysoka frekwencja na zajęciach. Monitoring postępów i zachowania ucznia przeprowadza się poprzez obserwację ucznia w klasie, rozmowę z nim, jego rodzicami, wychowawcą i innymi nauczycielami na temat relacji z rówieśnikami, postępów w nauce poszczególnych przedmiotów oraz frekwencji na zajęciach. Częsta absencja może być przejawem trudności adaptacyjnych dziecka, formą ucieczki ze środowiska, w którym nie czuje się ono dobrze. Warto wówczas nawiązać bliższą współpracę z rodziną dziecka, prosić o wsparcie i wspólnie budować motywację do udziału w życiu szkoły. Uczniowie, którzy dobrze zaaklimatyzują się w szkole, zazwyczaj chętnie do niej przychodzą, są pogodni, znają już normy i zasady panujące w społeczności szkolnej i potrafią się do nich zastosować, znają topografię szkoły, chętnie przebywają w towarzystwie rówieśników, bawią się z nimi, wykazują ciekawość poznawczą. Kontakt z rodzicami/opiekunami ucznia z Ukrainy Spotęgowane uczucie zagubienia i strachu dotyka dziecka-uchodźcy nieznającego języka polskiego, które pojawia się w nowej szkole. Nie tylko miejsce i otoczenie jest nowe, ale także obowiązujące zasady i zwyczaje, przede wszystkim kulturowe. Zetknięcie się z polskim systemem edukacji jest nowością nie tylko dla dzieci, ale także dla rodziców. Rodzice obawiają się, czy dziecko sobie poradzi, zdoła się porozumieć, będzie zaakceptowane, czy przyzwyczai się do nowego otoczenia, a pobyt w nowej szkole nie zakończy się urazem psychicznym lub nawet traumą. Nie są także pewni, czy sami sprostają nowej sytuacji, w szczególności, czy będą potrafili dziecku pomóc w nauce i w odnalezieniu się w szkole. Gdy rodzic nie zna dobrze języka polskiego, sam jest zazwyczaj niepewny, przestraszony i potrzebuje pomocy. Własna niekompetencja językowa krępuje go i często prowadzi do unikania kontaktów z nauczycielami czy z innymi rodzicami. Rodzice ucznia migranckiego doświadczają więc podobnych obaw, niepokojów i lęku co ich dzieci. Jako osoby dorosłe są skazani na dodatkowy stres. Zmiana otoczenia społecznego powoduje, że z osób samodzielnych i kompetentnych kulturowo stają się nagle „uczniami”. Są zmuszeni pytać o podstawowe rzeczy, prosić o pomoc, a w prostych sprawach muszą polegać na obcych. Nauczyciel lub dyrektor przyjmujący tych rodziców w szkole nie może o tym zapominać. Wręcz sam powinien wyprzedzać ich pytania. Często bowiem opiekunowie i rodzice na początku drogi nie wiedzą jeszcze, o co pytać. Wstępny wywiad: Imię dziecka. Sytuacja prawna. Sytuacja rodzinna dziecka. Wcześniejsze doświadczenia edukacyjne. Stan zdrowia dziecka. Poziom znajomości językowej. Podstawowy język komunikacji. Pasje i zainteresowania dziecka. Mocne i słabe strony dziecka. Trudności szkolne. Możliwość uczestnictwa we wszystkich zajęciach. Praktyki, zwyczaje występujące w jego kulturze, mogące mieć wpływ na całą klasę. Czas wolny ucznia. Grupy wsparcia dla rodziców Wychowawca bądź pedagog powinien w miarę swoich możliwości szukać kontaktu z rodzicami lub jak najszybciej skontaktować ich z innymi rodzicami migranckimi. Tworzenie grupy wsparcia dla dorosłych wydaje się równie ważne co wsparcie dla samego ucznia. Spokojny, dobrze poinformowany rodzic jest szansą dla ucznia na „bezpieczne” wejście w nową dla niego sytuację szkolną. W zetknięciu z nową szkołą dzieci migranckie w pierwszej kolejności potrzebują więc pozytywnych i życzliwych reakcji, nawet tych niewerbalnych, natomiast rodzice – wyczerpujących i rzetelnych informacji na temat otoczenia, w jakim przebywać będzie ich dziecko. Pakiet startowy – poradnik dla rodziców uczniów-uchodźców Trafnym pomysłem jest przygotowanie pakietów startowych – poradników dla rodziców o tym, jak poruszać się po polskim systemie szkolnictwa. W momencie przyjęcia dziecka do szkoły rodzice otrzymują (ustnie i pisemnie, w języku dla nich zrozumiałym) informacje, przedstawione w różnej formie, np.: Mapa dojazdu do wybranej szkoły. Schemat systemu edukacji w Polsce. Kalendarz roku szkolnego. Szkolny porządek dnia. Wykaz przedmiotów potrzebnych w szkole (książki, zeszyty, przybory szkolne). Dzienniczek ucznia. Informacje o przerwach szkolnych (np. o możliwościach spędzania przerwy w szkole: biblioteka, sala gimnastyczna, boisko szkolne). Informacje o zajęciach dodatkowych (zarówno przeznaczonych dla wszystkich uczniów, np. koła zainteresowań, zajęcia wyrównawcze czy zajęcia sportowe, jak i zajęciach dodatkowych dla uczniów cudzoziemskich, np. zajęcia z języka polskiego – dodatkowe czy zajęcia wyrównawcze z danego przedmiotu). Informacja o trudnych sytuacjach, w których może znaleźć się uczeń, takich jak spóźnienie, złe samopoczucie, kłótnia z kolegą ze szkoły oraz wskazówki, jak rozwiązać dany problem. System oceniania w szkole, dotyczący zarówno oceniania przedmiotowego, jak i oceniania zachowania ucznia. Wzory formularzy szkolnych, takich jak: zawiadomienie dyrekcji szkoły o zebraniu dla rodziców, usprawiedliwienie nieobecności w szkole, zwolnienie z zajęć szkolnych czy zgoda rodzica na udział ucznia w wycieczce/wyjeździe integracyjnym. Formularze są dwujęzyczne, co znacznie ułatwi rodzicom nieznającym języka polskiego ich wypełnienie i podpisanie. Minisłowniczek podstawowych terminów szkolnych, takich jak: rok szkolny, półrocze, wakacje, wywiadówka, ocena, dyrektor szkoły, pedagog i psycholog szkolny, egzamin, grono pedagogiczne czy pokój nauczycielski i inne. Takie pakiety zostały już opracowane w języku polskim, angielskim, rosyjskim, ukraińskim, wietnamskim, białoruskim, arabskim i zaprojektowane tak, by mogły być odpowiednio modyfikowane przez każdą szkołę i placówkę oświatową. Wszystkie wersje językowe dostępne są na stronie projektu „Caerdydd-Warsaw Integracja Projekt”: Zarówno informator, jak i strona projektu powstały dzięki dofinansowaniu z programu „Uczenie się przez całe życie”, komponent: Comenius Regio. Chcąc poznać ucznia, warto, by pedagog porozmawiał z rodzicami. Dla nich czasami może to być jedyna okazja do podzielenia się trudnymi przeżyciami – czasami nawet nie wprost, mogą np. mówić o tym, że często chorują lub narzekać na nowe miejsce lub przesadnie chwalić, aby nie przysporzyć sobie trudności, a co za tym idzie – dziecku. Typ stosowanych przez nich narracji będzie zależał od uwarunkowań kulturowych. Warto np. pamiętać, że w niektórych kulturach dzieci uczone są w domu, że nie należy przysparzać trudności w szkole i wtedy rodzice mogą bagatelizować objawy, które np. nauczyciele zauważyli u dziecka. Co robić, by uczniowie w klasie, bez względu na narodowość, mogli się dalej uczyć i czuć bezpiecznie w grupie? By mądrze wesprzeć uczniów i uczennice z Ukrainy, Rosji czy Białorusi, w pierwszej kolejności spójrzmy na klasę jako całość. Pierwszy krok – rozmowa mimo obaw Jakkolwiek wydaje się to trudne, to rozmowa z klasą, zatrzymanie się przy emocjach i potrzebach wszystkich uczniów i uczennic jest pierwszym krokiem. To pozwoli zabezpieczyć przestrzeń do poradzenia sobie z trudną sytuacją, do budowania poczucia bezpieczeństwa i zaufania, a w efekcie – szukania konstruktywnych rozwiązań na miarę tej konkretnej grupy. Nie ma złotej recepty, każda klasa jest inna. Szczera rozmowa to możliwość zdiagnozowania tego, co się dzieje w grupie, co przeżywa każde z dzieci. Rozmawiając z uczniami na forum, nie tylko dajemy szansę każdej z osób na poradzenie sobie z tą sytuacją, lecz także budujemy pomost między kolegami i koleżankami oraz uczniami i nauczycielem. Podczas tej rozmowy warto powiedzieć, że uczniowie mają prawo odczuwać różne emocje i że mają wpływ na to, jak się będą pod ich wpływem zachowywać. Zarówno rozmowa, jaką przeprowadzicie, jak i obserwacja klasy są potrzebne, by zobaczyć, co się dzieje między uczniami i uczennicami, czy nasze obawy mają i solidarność W sytuacji wojny, gdzie agresor jest jasno określony, bardzo łatwo jest stworzyć front przeciwko przedstawicielom danego kraju. Podział w konflikcie „my/oni” przychodzi bardzo szybko. Tylko że w naszych klasach nie ma „nas i ich”, nie ruszajmy na tę wojnę. Klasa to jedna grupa połączona miejscem i czasem. Bez względu na narodowość czy przynależność etniczną jej członkowie mają swoje sympatie i antypatie. Wojna może je wyostrzyć, lub wręcz przeciwnie – może wywołać wzajemną solidarność. I to jest jedna ze wskazówek: dzieci w klasie łączy teraz doświadczanie silnych emocji, boją się, nie wiedzą, co będzie dalej. Jednocześnie mają za sobą wspólne zabawy, eksperymenty, wycieczki, dyskusje, imprezy (szczególnie starsi). Mają za sobą także wcześniejsze spory, kłótnie, które musiały jakoś rozwiązać. To wszystko stanowi zasoby, do których możemy się odwołać, pracując z klasą w kolejnych dniach. Dajmy jasno znać, że mimo trudności nadal stanowimy wspólnotę i trzeba o nią dbać. Możemy zawiesić na ścianie kolaż zrobiony ze zdjęć z różnych wydarzeń z życia klasy, uczniowie i uczennice mogą w mniejszych grupach nagrać filmik opowiadający o dwóch najważniejszych wydarzeniach w życiu klasy. Wplatajmy takie zespołowe zadania w ramy realizowanych lekcji, zwracając uwagę na to, by dzieci pracowały w zmieniających się grupach. Uważność Może się zdarzyć, że ktoś z kimś z Rosji, a może i z Ukrainy, nie będzie chciał pracować w parze czy w zespole. Sprawdźmy wtedy, co się dzieje, co za tym stoi. Nie wszystkie konflikty w klasie będą związane z wojną rosyjsko-ukraińską, ale obecna sytuacja może pogłębiać stare niezałatwione spory. Potrzebna jest tu nasza uważność i okazywanie uczniom wsparcia, by mogli znaleźć wyjście z sytuacji. Wiele w tych okolicznościach zależeć będzie od tego, jaki udało się stworzyć zespół klasowy i czy są w nim dobre podejście Z osobami z Ukrainy, Białorusi i Rosji porozmawiajmy także osobno na temat tego, jak się czują i czego potrzebują. Nie zgadujmy, bo sami odczuwamy silne emocje i możemy źle interpretować sytuację. Ważne jest zauważenie tego, co się z uczniami dzieje, jednak bez wywoływania ich na forum. Na początek wystarczy luźna zaczepka w przerwie: „Olena/Andriej widzę cię w tych ostatnich dniach. Wyobrażam sobie, że jest ci trudno. Martwię się o ciebie. Jak się czujesz?”. Później, w zależności od sytuacji, warto wrócić do rozmowy, wybierając kluczowe pytania: „Jak sobie radzisz? Czego potrzebujesz? Jak mogę ci pomóc w tej sytuacji? Czy jest coś, co mogę dla ciebie zrobić? Czego potrzebujesz od klasy? Czy rozmawiacie o sytuacji z kolegami i kol... Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów Co zyskasz, kupując prenumeratę? 10 wydań magazynu "Głos Pedagogiczny" Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online Możliwość pobrania materiałów dodatkowych ...i wiele więcej! Sprawdź zapytał(a) o 18:14 Ułóż pytania do wywiadu z koleżanką/kolegom o jego zainteresowaniach. Tak z 5 tych pytań. :)Z góry bardzo dziękuję ! Na jutro :( Odpowiedzi Jakie są Twoje zainteresowania?!* Gdzie wybierasz się po skończonym... (wpisz następną szkołę;p)?* Jakie są Twoje marzenia?!* A może jakieś się spełniły?* Kim chciałabyś być w przyszłości?* Jakie były twoje najlepsze wakacje?!* Jaka jest Twoja ulubiona gra komputerowa?* Czy masz swoją ulubioną książkę?* Czy lubisz robić zakupy?!* Do jakiego kraju chciałabyś się wybrać?* Masz zwierzątko?* [Jeśli tak] Jak ma na imię?* [Jeśli nie] Jakie chciałabyś mieć?* Lubisz uprawiać sport?* Uczęszczasz może na jakieś dodatkowe zajęcia?!* Jakie domowe obowiązki lubisz wykonywać?* Masz rodzeństwo?* [Jeśli tak] Jak ma na imię i w jakim jest wieku?* [Jeśli nie] Czy chciałabyś mieć?Pozdrawiam;) Uważasz, że ktoś się myli? lub wywiad z kolegą z klasy o jego hobby,szkoła,miłośc -Hej jaki każdy w naszym wieku przeżywa rozterki miłosne co ty myślisz na ten temat ? -Uważam że szkoda czasu na miłość jeśli nie jest prawdziwa. -A jak poznasz że jest? -Nie doświadczyłem jej bo nie chce uważam moje uczucia za niedojrzałe jeszcze i nie chce się pakować w niepotrzebne kłopoty - Miłość teraz to stałe kłopoty tak myślisz? -Niezupełnie ale chciał bym przeżywać to póżniej.... - A w takim razie skoro nie latasz za dziewczynami to czym się zajmujesz w wolnym czasie? - Gram na gitarze i chodzę posłuchać muzyki do domu kultury. - To ambitnie słuchasz i grasz w zespole? -Staram się dołączyć. To nie takie proste (smieje się) - Jak uwierzysz swoje możliwości to dasz radę! co musze przysiąśc do matmy bo z tym jak z muzyką nie idzie mi. -Nie każdy zostaje od razu Pitagorasem(śmieją się wspólnie)

wywiad z kolegą z klasy